درست است که بیماری شاید آدمی را در انجام برخی از کارها ضعیف یا حتی ناتوان کند اما اگر شور و هیجان انجام آن  را داشته باشد همان  را به نحوی متفاوت و حتی زیباتر انجام خواهد داد.
بیماری به معنی بروز تفاوتها است و "نبود آسانی"(dis-ease)، گاه در دل این سختی و تفاوت آدمی زیباتر هم  عمل می کند و  کارش را بهتر از افراد سالم به ثمر می رساند که مصداق این به وفور دیده شده است!
امي وین، زنی است که از سن 31 سالگی و  بیش از دو دهه است  بیماری ام.اس او را مبتلا ساخته است، ایشان بیماری اش از  نوع پیشرونده بوده و از همان اول پیشرفت کرده و او را در ویلچر نشانده است.
شور و هیجان رقصیدن در عروسی پسر برای مادر  چیز دیگری است و امی وین احساس مربوط به آن را به طرزی متفاوت اما زیباتر جلوه گر می شود  و معلولیت احساس او را مانع نمی شود .

خانواده امی از جمله: همسر، دوپسرش، دختر، خواهر و برادرش در حفظ روحیه امی نقشی عالی داشته اند و هیچوقت  او را تنها نگذاشته و با حمایت های بی دریغشان امید او را زنده نگاه داشته اند.
خواهر امی می گوید: برای یک بیمار احساس تنهایی و بی پشتیبانی خیلی شکننده است و بر خانواده است که با حمایت گرم و بی دریغ او را دلگرم  نگاه داشته و در  درد  او، خود را سهیم سازند و او را با بار بیماری تنها رها نسازند .......
امی ماه آینده برای عمل با سلولهای بنیادی وقت دارد و بسیار امیدوار است.
نسرین امامی زاده
 

فیلم زیبا و تاثیرگذار رقص امی وین را با پسرش در لینک زیر تماشا کنید: 


https://www.youtube.com/watch?v=ol-IT5mpmr8&feature=youtu.be