همدم روح

سلام.سلامی به وسعت دلهای بزرگ و آسمانی اتون.سلام به شما که مهربانيد ومهرمی ورزيد.بازوجود گرم وبا صفاتون مشوقی شد برای لحظاتی هرچند کوتاه درخدمتتون باشم و با زبان قاصرم تشکرقلبی خود را از هدايای زيبای عشق پاک و صميمانه اتون نثار شما عزيزان كنم و شمارادرجريان احوالاتم قرارداده باشم.

عمل اولم که لاپاراسکوپی بود به لطف خدا تمام شدهرچند باتوجه به وضعيت خاصم مشکلات زيادی برايم بوجود آورد.ولی عمل بعدی که يه کم مشکل است وامکان لاپاراسکوپی اش نيست و جراحی باز خواهد بودفعلا وضعيتش مشخص نيست.آنروزوقتی ازدکترم پرسيدم که نمی شود اين دوتا عمل را يکجاانجام داد که ازنظر وقتی هم صرفه جويی بشه؟ خنده ای تحويلم داد وگفت:چقدر توسهل می گيری!اين دو عمل مخصوصا دومی هر آدم سالمی را از پا در می آورد !وتو هم که جای خاص خودتو داریو آنوقت.

بهرحال گره اول را هرچند گره سختی بود وپيامدهايش فعلا جاری است گشودم.ولی اينراهم به فال نيک گرفتم،چراکه ازاين رويدادنيز  به مانند ديگر حوادث و سختی های زندگی ام چيزهای تازه ای آموختم وباز فرصتی ديگر برای شکرگزاری که يکی ازبزرگترين لذات دنيارابرايم داراست برام بوجود آورد.من ازاين منظرهميشه توانسته ام دردرون سختی آسايش راحس کنم وبه قول صائب :دردل دوزخ بهشت جاودان داشته باشم.اينبار هم اين بهشت را برای خود ايجاد کردم.

آری فقط بارفتن به اعماق حوادث وخير انگاری سختی ها و بهره گرفتن از نتايج سازنده ی آن است که می توان گنجينه های حيات را بازيافت .برای منی که هميشه ،همه چيز وهر موقعيتی را درشرايط سخت وباتلاش و... بدست آورده ام،يادگرفته ام که هر تجربه ی دردناک زندگی را به مثابه یک معلم گرانما يه حساب کنم واز آن بياموزم .در اين مورد نيز طوری شد که نابينايي وبرخی ديگراز مشکلات حسی را تجربه کردم.ولی باز اين معلم مرا بادرسهای ديگری  أشنا كرد و مهارتهای ديگری برای زيستن در اختيارم قرار دادکه هرکدام برايم درسی بياد ماندنی خواهد بود. شايد براتون  جالب باشد ولي يه طورهايي حس می کنم با تمام دردها و رنجهايم رفيقم ودوستشان دارم وهمانها شورزندگی را درمن بيشتر می کنند واحساس می کنم هرروز بيشتراز پيش به زندگی علاقمندم وبرای حفظ آن تمام کوششم را بکار می گيرم.اين شايد به اين خاطر است که من يک انسان عاشقم .عاشق همه چيز  و همه افراد و رويدادهای زندگی ام،فرزندانم،دوستانم،کارمُ ،و  حتي همه ی دردها و سختي هاي زندگی ام  و  واقفم به اين امرکه عشق هدف غايي زندگی است وبزرگترين مقصودی است که بشر می تواند آرزو کند...ونجات انسان درعشق و با عشق است.برای همين درتمام سختی ها و در تمام حالتها و شرايط سختم،سعی می کنم با خلق تصاوير از تمام موقعيتها وافراد مورد علاقه ام که درضميرم دارم خودرا شاد وراضی نگه دارم واينچنين دردها و رنجهايم را با عشق همراه سازم واينطوری خودرا عاشق نگه می دارم.عاشق دردها و رنجهایی که توام با عشق است و زيبايي خاص خود را دارد و من همچنان مصمم تر به اين زندگی زيبا و دوست داشتنی توام با رنج.

قبلا هم دراين مورد گفته ام:که این دست خودمان است که دراوضاع ناگوار تصميم بگيريم که ازنظرروانی روش خودرا پيش .می توانيم ارزش انسانی خودرا حتی درموقعيت سخت زندگی نيزنگاه داريم و آن را ارج نهيم.ومن این تصميم را گرفته ام که از نظر روانی خودرا شاد و راضی نگاه دارم.

خوب راستش فعلا تو مود نوشتن نيستم و همه ی اين مطالب را به سختی و مشکل تايپ کردم و  فقط خواستم از همه ی شما عزیزان تشکری کرده باشم.شاید فعلا زود بزود آپ نشم ولی به محض کسب شرايط لازم درخدمتتون خواهم بود که اينخود برایم لذتی بزرگ است.

طنين نازنينم باباز کردن وبلاگ قشگت و باديدن متن با احساس و زيبايت که برايم نوشتی اشک در چشمانم جمع شد. قربان صفای دل پاک و صميیمانه ات که این همه مهربونی و با صفا که همين مهربانی و صفای توبود که برای لحظاتی دردازم زدود و گفتم هرطوری شده بنویسم که شاید جوابی هرچند کوتاه و مختصر برای تشکر از قلب مهربان تو نازنينم باشد.

سيروس عزيز از ارسال کتابهای ارمغان مستی نهايت تشکر را  دارم و برايت صميمانه آرزوی سعادت و توفيق مي كنم

ساني جان ممنونم از نهايت لطف و محبتت.

و همه شما عزيزان که به هر طریقی جويا ي حالم بوديد. همه اتون را دوست دارم  و خدا ی را برای داشتن دوستانی چون شما شکر می گویم.در امان حق باشید.